Het gaat zo snel: iemand doet of zegt iets en vrijwel meteen scannen wij dit in een mum van tijd in relatie tot onze eigen normen en waarden. Uit die scan halen wij ontzettend veel data waardoor wij vervolgens iemand gaan indelen in één of meerdere categorieën en dan vinden wij dat wij daarover meteen ook wat mogen vinden.
En wat vinden wij dan, hoe verwoorden wij deze bevindingen en wat mag de ander, maar vooral wat mogen wijzelf daaraan afmeten?
Dat 'iets' wat die iemand doet of zegt kan op ontzettend veel manier landen.
De meest eenvoudige is wanneer wij aan dat 'iets' niets hebben of over dat 'iets' niets vinden. Dat mondt uit in een nonchalante schouderophaling, een halve draai rechts- of linksom en je verdwijnt weer uit de energie van dat ene 'iets'. Maar het is niet zo eenvoudig. Op de een of andere manier is ons brein van mening toch overal wel een mening over te moeten hebben. En dat is vaak precies het moment van het ontstaan van miscommunicatie, oordelen en vooroordelen en al wat meer van die aard is.
Het begint met het feit dat mensen nog altijd mensen zijn. En mensen denken vooraleerst vanuit zichzelf; Never nooit voor of vanuit de ander, altijd eerst voor en vanuit zichzelf.
Wat dat betekent? Dat betekent heel concreet dat je de uitingen of daden van die ander ook moet interpreteren vanuit de ander. Niet eenvoudig om te doen en het vraagt verdieping. En die verdieping is nu juist waar de ander ophoudt alleen die ander te zijn,jij voegt jezelf toe in het denkpatroon. Dat is precies daar waar de verbinding plaats vindt.
Om te begrijpen waarom iemand anders dit 'iets' doet of zegt, zullen we het gesprek met deze persoon aan moeten gaan. We zullen moeten vragen naar het waarom van de actie, hoe moeilijk dit ook kan zijn. En we zullen zien, dat wanneer we de achtergrond te weten zijn gekomen, dat het ons wat duidelijker wordt, dat we anders zullen reageren, anders zullen denken en zelfs het oordeel, onze bevindingen achterwege zullen laten.
Wat er gebeurt, is, dat door het inzicht, de achtergrondinformatie dat we van de ander krijgen, ontstaat er een situatieschets waardoor het plaatje compleet wordt gemaakt. Vanuit de plaatje krijgen we een kans om de dingen te zien vanuit het perspectief van de ander, waardoor we misschien wel wat meer begrip krijgen voor de ander.
Ik zeg hier niet dat we het dan altijd eens moeten zijn met de ander. Allesbehalve dat. Juist door de verdieping, juist door het doorvragen, juist door het tonen van onze interesse, creëren we voor onszelf de mogelijkheid om bewust te kiezen hoe we op de actie van de ander zullen reageren. En dit brengt absoluut minder negatieve emotie met zich mee, het bewust hiermee omgaan brengt juist positieve energie. En is dat niet iets waar we iedere dag naar op zoek zijn ?
